“Pijn is groei”

“Pijn is groei”

Gisteren kwam ik in gesprek met een vrouw die zich heel erg bezig hield met persoonlijke ontwikkeling. Ze vertelde dat ze daar veel energie van krijgt, nieuwe mensen ontmoet en zichzelf steeds meer ontdekt. Ik vroeg aan haar waar en wanneer de switch is geweest om aan de slag te gaan met zichzelf, verder te willen ontwikkelen en jezelf durven tegen te komen. Het antwoord was liefdesverdriet, pijn dus. 

Gevoelens en/of emoties komen en gaan en onze gedachtes erbij maken het vaak veel groter dan dat deze emotie daadwerkelijk duurt. We verzetten ons, we onderdrukken de pijn of we lachen de pijn weg in plaats van de pijn te omarmen net zoals dat we blijdschap en vreugde omarmen. 

Bij het leven hoort nu eenmaal geluk en pijn. Verdriet, woede, onzekerheid, blijheid, dankbaarheid, vreugde komen bij ons allemaal voor, iedereen heeft het of ervaart ze, het is maar net hoe je ermee omgaat. 

Soms krijg ik de vraag van mensen: “hoe doe je dat? Zo positief en dankbaar in het leven staan met alle shit die je hebt meegemaakt? En nog steeds pijnlijke dingen meemaakt.”

Mijn antwoord: ik omarm alle emoties die ik ervaar, hoe pijnlijk dat soms ook is. 

Ik heb vanaf kleins af aan al verdriet, woede en onzekerheid vastgehouden en ik zocht liefde en zekerheid in andere mensen of dingen zoals werk en geld. Dat was prima te doen en het was leefbaar totdat ik ervaarde dat het vasthouden van emoties mij uiteindelijk veel meer energie kostte. Maar ook dat ik de positieve emoties minder kon voelen en ervaren omdat ik alle emoties onderdrukte. Het gevoel van leven en geluk kwam zoveel meer bij mij naar binnen toen ik in staat was om alle emoties te durven voelen en te ervaren. Wat mij heel erg heeft doen beseffen dat het ervaren van een pijnlijke en nare emotie minder erg en heftig hoeft te zijn is waneer ik denk is dat het maar een emotie is. Fysiologisch gezien duurt een emotie namelijk maar maximaal 90 seconden. En dat onze gedachtes er soms helemaal een eigen drama verhaal van maken en dat je kan verdrinken in dit zelfgemaakte drama verhaal. Maar waarom hebben we dan het gevoel dat een emotie veeeeeeel langer duurt dan die 90 seconden? Het antwoord is simpel, we onderdrukken deze emotie en houden deze vast. We zoeken afleiding in andere zaken of mensen en we lopen dus weer weg voor deze emotie. En deze emotie gaat ergens in jouw lichaam zitten, letterlijk vastzitten omdat er geen ruimte aan gegeven wordt. 

Bijna 6 maanden geleden heb ik een relatiebreuk gehad wat iedere keer weer op een ander niveau / andere laag zowel een negatieve als een positieve lading kan hebben. En er waren meerdere dingen waardoor ik alle emoties voorbij heb zien komen. Je vertrouwde, fijne omgeving en huis moeten verlaten. Een bijzonder en fijn persoon ontmoeten om deze vervolgens weer te moeten laten gaan. En ook het missen van de hond op de dagen dat zij bij jouw ex-vriendin is en dan het gevoel ervaren dat je echt alleen bent. 

Volgens mij heb ik door de afgelopen 6 maanden wel alle emoties langs zien komen en mogen ervaren. Boosheid en verdriet en ook ontspanning en vrijheid. Onzekerheid en angst en ook vertrouwen en zelfverzekerdheid. Ik heb dagen erbij gehad dat ik helemaal op en kapot was en ook dat ik ontzettend veel energie voelde in mijn lijf en als een malle zat te dansen en te zingen in de auto. Een momentje op de motor gehad dat ik het niet erg had gevonden om tegen een paal aan te rijden en er niet meer zou zijn en ook momenten dat ik mij ontzettend sterk en zelfverzekerd voelde en daarbij heel de wereld aan kon. 

Zeg maar hallo tegen de pijn, omarm het, ervaar het, voelt het…adem door en zeg dan hallo tegen verlichting. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Het Laatste Nieuws